hıyânet


hıyânet
(A.)
[ ﺖﻥﺎﻴﺧ ]
hainlik.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • hıyanet — is., Ar. ḫiyānet 1) Kutsal sayılan şeylere el uzatma, kötülük etme veya karşı davranma, hainlik, ihanet 2) Güveni kötüye kullanma, aldatma, vefasızlık Hıyanetini görmediğin bir kadın hakkında fena tabirler kullanmaya hakkın yok. P. Safa …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HİYANET — (Bak: Hıyânet …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HIYANET — Hâinlik. Vefasızlık. İtimadı kötüye kullanmak. Sözünde durmayıp oyun etmek …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HIYANET-İ VATAN — Vatan hainliği. Vatana hıyanet etme …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • emanete hıyanet olmaz — emanet olarak bırakılan şeyi titizlikle korumak gereklidir anlamında kullanılan bir söz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • GIŞŞ — Hıyânet etmek, hâinlik yapmak. * Yaramaz olmak. * Saf olmayıp karışık olmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HANASİRE — Hıyânet ehli, hâinler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HAVN — Hıyanet etmek, hâinlik yapmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HIYANAT — (Hıyanet. C.) Hıyanetler, hâinlikler, kahpelikler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HIYANETKÂR — Hıyanet eden. Hâin …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük